Όταν ανοίγω στο πρωινό διάλειμμά μου τα σόσιαλ, πάντα είμαι περίεργη για το τι παράξενο μπορεί να δουν τα μάτια μου. Σήμερα με περίμενε μία έκπληξη! Ανοίγω λοιπόν ένα μήνυμα που φαινόταν πολύ κλασικό και τυπικό και χωρίς καλημερισμούς, ξεκινούσε με το “να σου κάνω μία ερώτηση” και κατέληγε με την κορυφαία ερώτηση: “Ποια πιστεύεις ότι είναι η διαφορά ανάμεσα στο σε θέλει κάποιος και στο να σου αξίζει;”
Ξέρεις τέτοιες ερωτήσεις κάνουμε στο coaching, ανοιχτές… Όμως, με ξάφνιασε! Κανείς, ούτε πελάτης, ούτε φίλος, ούτε καν σχέση μου δεν με έχει ρωτήσει κάτι τέτοιο κι είπα αυτό ΠΡΕΠΕΙ να γίνει άρθρο, βίντεο και δημοσίευση μιας και πρόσφατα είχα ένα τέτοιο βίωμα κι ήταν πολύ στοχευμένη η ερώτηση με το χρονισμό!
Έκατσα λίγο και σκέφτηκα πως όταν σε θέλει κάποιος είναι εγωιστικό, μπορεί να μην τον θες απαραίτητα κι εσύ, επίσης υπάρχει μια ιδοτέλεια, ένας αυτοσκοπός, ένας χειρισμός της τάξεως…σε θέλω και θα σε έχω, ακόμα κι αν δεν με θες ή δεν σου κάνω (συμβαίνει συχνά, το έχω συναντήσει σε πολλούς πελάτες και σε προηγούμενες εκδοχές μου), εδώ έρχεται κι η καταπάτηση ορίων, η διαστρέβλωση της πραγματικότητας, άλλα λένε στην αρχή κι άλλα μετά κι ακόμα πιο πολλά άλλα, μετά το χωρισμό…. Υπάρχει παρορμητισμός, τύπου είσαι τόσο όμορφη, τόσο ελκυστική, τόσο σέξυ, δεν φταίω εγώ που δεν μπορώ να σου αντισταθώ…. Υπάρχουν εναλλαγές στην επικοινωνία, ακόμα κι αποσύνδεση όταν δεν ενδίδεις, εκδίκηση, τιμωρητικές συμπεριφορές, επίκριση, απουσία, στέρηση προσοχής, αναγνώρισης… Εκεί ο άντρας που σε θέλει ουσιαστικά απομυθοποιείται κι εκεί συνειδητοποιείς ότι εσύ δεν τον γουστάρεις, δεν τον θες! Ήθελες μόνο την προσοχή, το χρόνο, την πίεση που σου ασκούσε μέχρι να κερδίσει αυτό που θέλει, το λάφυρο, εσένα, το τρόπαιο, για να πάρει “σαν ναρκομανής” την ντοπαμίνη του, να νιώσει σημαντικός, να καταγράψει ακόμα 1 νίκη/ επιτυχία στις λίστες του.
Στον αντίποδα, ο άνθρωπος που σου αξίζει, σου αφήνει την ελευθερία να τον επιλέξεις εσύ, είναι εκεί ήρεμα, ήσυχα, γλυκά με ανιδιοτέλεια, αν θέλεις, όταν θελεις, για όσο θέλεις… Σε σέβεται ακραία πολύ, σε αγαπάει με έναν τρόπο ασύλληπτο, υπερκόσμιο, συγκλονιστικό. Έχει υπομονή-τη μέγιστη αρετή, είναι ειλικρινής και συνεπής, όσα λέει πράττει και σκέφτεται, δεν είναι αποσυντονισμένος. Ανταποκρίνεται στο χώρο και το χρόνο που του αφιερώνεις, χωρίς να πιέζει, χωρίς να το τραβάει από τα μαλλιά. Επικοινωνεί επαρκώς, με λεκτική και μη λεκτική επικοινωνία, πως νιώθει και τι επιθυμεί από εσένα, δεν παίζετε τις κουμπάρες, είναι στοχοπροσηλωμένος, δεν παίζει με άλλες ή ψάχνεται σε tinder & dating apps. Ξέρει να συγχωρεί, να χωράει δηλαδή μαζί με εσένα τον εαυτό του, να κάνει υποχωρήσεις και να τις αφήνει πίσω, να σε κατανοεί και να σε αποδέχεται, πολλές φορές χωρίς καν να ειπωθεί κάτι-διαισθητικά, να δημιουργεί γέφυρες επανασύνδεσης, να χτίζει πολύ αργά και σταθερά θεμέλια για να σηκώσει ουρανοξύστες, όχι κάστρα στην άμμο.
Όσο έγραφα την 1η περίπτωση μου ήρθε στο μυαλό ένα συγκεκριμένο άτομο κι όσο έγραφα την 2η μου ήρθε πάλι άλλο συγκεκριμένο άτομο, αν το ίδιο σου συνέβη κι εσένα όσο τα διάβαζες, κάτσε και κράτα μία μικρή σημείωση και για τις 2 φιγούρες και μετά ρώτησε τον εαυτό σου… “Εσύ καρδιά μου ποιον προτιμάς;”, “Ποιος θες να αγκαλιάζει τη ψυχή σου;”, “Με ποιον θες να είσαι / να δημιουργείς/ να απολαμβάνεις τη ζωή;”
Ευχαριστώ αυτή την απροσδόκητη ερώτηση και τον εμπνευστή της, γιατί μας χάρισε αυτό το υπέροχο άρθρο, τροφή για σκέψη, ξεκάθαρες συνειδητοποιήσεις κι επιγνώσεις σαν μια 30λεπτη laser coaching συνεδρία. Αν χρειάζεσαι βοήθεια για να ξεμπλέξεις το κουβάρι μέσα σου, σαν Relationship Coach είμαι εδώ για να σε βοηθήσω, με βρίσκεις σε όλα τα σόσιαλ κι ένα μήνυμα ναι, μπορεί να σου αλλάξει τη ζωή.
Εσένα ποια ζωή σου αξίζει να ζεις;
Σ’αγαπώ πολύ λουλούδι μου!
Ειρήνη Κωνσταντάκου